Afbeelding
Het dagelijks leven van gezinnen, hun ritme, normen en waarden, relaties, uitdagingen en mogelijkheden, vormen de basis waarin kinderen opgroeien. Deze basis versterken of ondersteunen we.
Ouders en jeugdigen staan aan het roer. Zij zijn expert van de vraag en de duurzame oplossing(en). We maken ruimte om eerste te begrijpen (en daarna op te lossen). Dit vraagt een niet-wetende houding en tijd om uit te zoomen, ondanks de druk vanuit de omgeving om met een oplossing te komen.
We maken gebruik van de persoonlijke hulpbronnen van het gezin, de jeugdige en hun netwerk en van hulpbronnen in de buurt, wijk of stad (scholen, kinderopvang, (sport)verenigingen, buurtinitiatieven). Deze hulpbronnen versterken we, zodat ook zij in de gelegenheid worden gesteld om gezinnen te ondersteunen bij kwesties rond opvoeden en opgroeien. Zo wordt het opvoederschap een gedeelde verantwoordelijkheid.
Werken aan een goede samenwerkingsrelatie met ouders, opvoeders, andere gezinsleden en hun families is vanzelfsprekend. We sluiten aan bij hun mogelijkheden en vertrekken vanuit hun kracht, talenten en dromen, en wat voor deze jeugdige en dit gezin belangrijk is en werkt. We blijven nabij, ook als het spannend wordt.
Oplossingen zijn duurzaam wanneer ze gedragen en uitgevoerd kunnen worden in het gewone leven, niet erbuiten of in losse interventies. Wanneer nodig voegen we (tijdelijk) specialistische (jeugd)hulp of expertise toe.
Bespreek een casus en stel jezelf de vraag: wat betekent dit principe hier?